آب به زیبایی سفر انسان بر روی این سیاره را بازتاب میدهد. همانطور که از رودخانه زندگی عبور میکنیم، میتوانیم درسهای عمیقی از ماهیت آن بیاموزیم. در این مقاله، دربارهی طبیعت و رفتار آب در مقایسه با زندگی و رفتار انسان صحبت شده است؛ و اینکه اگر ما با ویژگیهای آب هماهنگ شویم، میتوانیم مسیر زندگی را با خرد و آرامش بیشتری طی کنیم.
درس های زندگی از آب – از آب چه میآموزیم؟
آب بیرنگ و در تعادل است
آب از دو اتم هیدروژن و یک اتم اکسیژن تشکیل شده است. دو اتم هیدروژن را میتوان به دو نیمکره مغز تشبیه کرد و اکسیژن را به قلب و مرکز وجود. وجود انسان محل تلاقی مغز و دل است. اگر در تعادل باشد، به وحدت میرسیم؛ مانند آب که با بیرنگی و لطافت خود زندگی را در سراسر زمین جاری میسازد.
آب یادآور چرخه زندگی است
آب بهصورت مداوم در چرخههایی مانند تبخیر، میعان و بارش در حرکت است. این چرخه را میتوان نمادی از بازسازی و نوسازی مداوم زندگی دانست.
آب بخشنده است
آب سرچشمهی حیات است، با ماهیت وجودی خود، زندگی را در سراسر زمین جاری میسازد.
آب لطیف است
حضور آب سرشار از عشق و نرمی است؛ مسیرش را با لطافت طی میکند و حتی سختی سنگ را صیقل میدهد. در واقع، عشق زبری و تیزیهای سنگ را تغییر و صیقل میدهد و آن را لطیف میکند.
آب انعطافپذیر و تغییرپذیر است
آب قابل تغییر است و بر اساس شرایط و محیط، خودش را تطبیق میدهد و به شکلهای مختلف (بخار، مایع، جامد) درمیآید. شکل ثابتی ندارد و در هر ظرفی، به همان شکل درمیآید.
مقاومت ذهنی، نادیده گرفتن کدهای حکشده در ناخودآگاه ذهن و رفتارهایمان، و نپذیرفتن اینکه همه چیز در درون خود ماست، فرصت رشد را از بین میبرد. چالشها درسهای زندگی ما هستند و با تغییر و انعطاف وجودمان میتوانیم رشد کنیم. آب این موضوع را بهخوبی به ما نشان میدهد. در واقع، هر آنچه که در طبیعت است به ما درسهای زندگی را میآموزد. همانطور که افتادن یک سنگ کوچک در آب، میتواند موجی بزرگ ایجاد کند، ما نیز میتوانیم با یک تغییر ساده در ذهنمان، موجی بزرگ از تحول به وجود آوریم.
آب نماد تداوم و پایداری است
آب هنگامیکه با موانع روبهرو میشود، سرانجام راه خود را مییابد و بر چالش غلبه میکند. این استمرار میتواند الهامبخش مسیر رشد ما باشد.
آب جاری است
آب هر لحظه در حرکت است و به جلو میرود، بدون اینکه به عقب بازگردد. اگر آب در جایی ساکن بماند، میگندد؛ مانند ما که اگر برای مدت طولانی در یک نقطه بمانیم، دچار رکود میشویم. همچنین، آب بهراحتی آلوده میشود، اما زمانی که جاری است، گل و لای نیز از وجودش شسته میشود.
جاری بودن در لحظه، یعنی رها کردن و سپردن خود به جریان زندگی. نکتهی تأملبرانگیز اینجاست که با آگاهی و هوشیاری خود، میتوانیم جهت امواجی را که از باد یا اعماق دریا ایجاد میشوند را تغییر دهیم. امواجی که از ژرفای اقیانوس برخاستهاند، همان رفتارها و نفس ما هستند که از ضمیر ناخودآگاه ذهنمان ناشی میشود. اگر از باد بترسیم، در آب فرو میرویم، اما اگر کدهای ذهن ناخودآگاهمان را شناسایی و تغییر دهیم، میتوانیم جهت موج را بسازیم و در همان مسیر حزکت کنیم. در واقع، باید با موج یکی شویم… در توضیح بیشتر میتوان گفت ناخدا و مسیری که کشتی را حرکت میدهد همان ذهن خودآگاهمان است اما امواجی که از بستر اقاینوس شکل میگیرد میتواند در یک لحه مسیر را عوض کند و حتی کشتی را در اعماق اقیانوس غرق کند. گاهی اوقات، اختلاف دما در آبهای اقیانوسی باعث ایجاد جریانهای عمقی میشود که میتوانند سطح دریا را هم تحت تأثیر قرار بدهند و موجهای خاصی ایجاد کنند. این هما ضمیر ناخوآگاه ما است.
آب پذیرش بالایی دارد
آب همیشه آماده واکنش با دیگر مولکولهاست و خاصیت پذیرندگی دارد؛ هم بهعنوان حلال و هم برای تشکیل ترکیبهای جدید. حتی اگر نتواند با مادهای مانند روغن حل شود، باز هم با نرمی در کنار آن قرار میگیرد. آب میتواند یک معلم معنوی از دل طبیعت برای ما باشد.
آب هدفمند و در عین حال جاری است
آب در حالیکه جاری است و با طبیعت خود زندگی میکند، حیات میبخشد. حضور در لحظه، در کنار داشتن هدف، بسیار مهم است. ما معنای این زندگی هستیم و در عین حال آن را خلق میکنیم. در واقع، اگر ما نباشیم، زندگی معنایی ندارد. معنای وجودی آب، حیات بخشیدن به این اکوسیستم است، و معنای وجودی ما، زیستن حقیقت خودمان.
نوسانات آب
جزر و مد آب یادآور نوسانات و تغییرات در ارتعاش وجود ماست. در هر فراز و فرودی، در هر چالشی، درسها و تجربههایی نهفته است که برای رشد روح ما ضروریاند. همانطور که از انرژی جزر و مد برای تولید برق استفاده میشود، ما نیز در مواجهه با چالشها یا افت ارتعاشمان، میتوانیم نور درونیمان را گسترش دهیم.
بازتاب تصویر از سطح آب
بروس لی در یکی از سخنرانیهایش گفت:
“روزی کنار دریا تمرین میکردم. پس از ساعاتی مراقبه و تمرین، به قایقسواری رفتم و غرق در افکارم بودم. ناگهان با عصبانیت مشتی به آب زدم! همان لحظه فکری در ذهنم جرقه زد؛ آیا این آب اصل کونگفو را به من نیاموخت؟ به آن مشت زدم، ولی آسیبی ندید…
در همان لحظه، پرندهای از فراز آب پرواز کرد و تصویرش روی سطح آب افتاد. آنجا بود که معنای پنهان دیگری از ماهیت آب را دریافتم. آیا افکار و احساساتم در برابر حریف، نباید مانند بازتاب تصویر پرندهای باشد که بر سطح آب میگذرد و عبور میکند؟”
ما نیز میتوانیم مانند سطح دریا باشیم؛ اجازه ندهیم رفتار ناخوشایند دیگران در ما نفوذ کند تاثیری بگذارد، بلکه باید بگذاریم از ما عبور کند. روان و شفاف مثل آب.
بروس لی میگوید:
“ذهن خود را خالی کن، بیشکل باش و بیفرم، مانند آب. وقتی آب را در یک فنجان میریزی، به شکل فنجان درمیآید. آن را در بطری بریزی، به شکل بطری درمیآید. آن را در قوری بریزی، به شکل قوری درمیآید. آب میتواند جاری شود یا بشکند. آب باش، دوست من”
آب، جوهرهی تجربهی انسانی را در خود دارد.
در مسیر زندگی، بگذار آب راهنمای تو باشد.
در آرامشش، صلح را بیاب و در ذاتش، آگاهی را.
نویسنده: پانیذ سیفی
